APEL do wszystkich polskich sędziów prokuratorów i prawników! Zacznijcie stosować formułę prawną Radbrucha!

Szanowni Państwo,

Proszę o masową wysyłkę poniższych informacji do wszystkich polskich sądów, sędziów i prokuratorów!

Wszyscy w Polsce narzekamy że mamy złe sądownictwo i złe prawo, niesprawiedliwość i prawne bezprawie. Z kolei sędziowie prokuratorzy i prawnicy mówią że oni są zmuszeni do stosowania litery prawa!

Ale jest możliwa likwidacja takiego stanu rzeczy jeśli zarówno prawnicy sędziowie jak i prokuratorzy zaczną masowo stosować formułę prawną Radbrucha!

Co to jest Fromuła Radbrucha?

Formuła Radbrucha – formuła filozoficznoprawna autorstwa niemieckiego prawnika i filozofa Gustawa Radbrucha. Głosi ona, że jeśli norma prawna w drastyczny sposób łamie podstawowe normy moralne, to nie obowiązuje (łac. lex iniustissima non est lex). Taka norma nie dostępuje godności bycia prawem, może być odrzucona i tym samym obywatele nie mają obowiązku jej przestrzegania, a administracja państwowa i sądownictwo jej stosowania. Jest ona jedną z czołowych współczesnych koncepcji zbliżających do siebie pozytywizm prawniczy i prawnonaturalizm. Formuła została zaprezentowana po raz pierwszy w 1945 w audycji „Pięć minut filozofii prawa”, a rozwinięta w klasycznej formie w artykule z 1946 Ustawowe bezprawie i ponadustawowe prawo[1], który był reakcją na degenerację systemu prawnego w czasach Trzeciej Rzeszy. Według Radbrucha prawnicy niemieccy przez silne przywiązanie do pozytywizmu prawnego nie byli w stanie przeciwstawić się instrumentalizacji prawa przez nazistów. (…)

Do formuły Radbrucha wielokrotnie odwoływały się niemieckie sądy, szczególnie Federalny Trybunał Konstytucyjny[2]. Dzięki niej możliwe było podważenie wielu krzywdzących aktów prawnych, wyroków i decyzji wydanych w czasach Trzeciej Rzeszy. Za bezprawne uznano m.in. rozporządzenie nr 11 do Ustawy o Obywatelstwie Rzeszy z 25 listopada 1941 r.[3], pozbawiające majątku i obywatelstwa emigrantów pochodzenia żydowskiego. Wyroki powołujące się na formułę Radbrucha zapadały także w sprawach cywilnych i karnych prowadzonych przed Trybunałem Federalnym[4]

Po formułę sięgnięto ponownie w latach 90. w tzw. procesach strzelców, czyli procesach strażników granicznych strzelających do uciekających przez Mur Berliński do Berlina Zachodniego[5]. Główny wyrok w tej sprawie zapadł przed BVerfG 3 listopada 1992 r., w którym uznano za nieobowiązujące okoliczności wyłączające bezprawność użycia broni wobec osób bezprawnie przekraczających granicę niemiecko-niemiecką.

Chociaż koncepcja Radbrucha jest szeroko znana i dyskutowana, poza Niemcami brak jest bezpośrednich odwołań do niej w orzecznictwie sądowym (choć można znaleźć wyroki uzasadniane w podobny sposób).” Źródło: wikipedia: https://pl.wikipedia.org/wiki/Formu%C5%82a_Radbrucha

Poniżej kilka fragmentów z opracowania Marcina Lubertowicza na temat tej właśnie formuły:

http://www.bibliotekacyfrowa.pl/Content/37387/019.pdf

„Pierwsza z tez nazywana jest „tezą o rażącej sprzeczności” Ma ona postać twierdzenia, że prawo, które jest w rażącym stopniu sprzeczne z zasadami sprawiedliwości, nie może być stosowane. Radbruch, formułując tę tezę, podkreśla: „Jedno musi utknąć w świadomości prawników: mogą istnieć ustawy o takim stopniu niesprawiedliwości i szkodliwości, że należy odmówić im charakteru prawa”

„Teza druga to „teza o braku charakteru prawnego”. W Ustawowym bezprawiu i ponadustawowym prawie Radbruch stwierdza: „(…) tam, gdzie nigdy nie dąży się do sprawiedliwości, gdzie równość będąca rdzeniem sprawiedliwości odrzucana jest świadomie przy stanowieniu prawa pozytywnego, tam trudno jest mówić, że ustawa jest jedynie prawem niesprawiedliwym, gdyż traci ona w ogóle naturę prawa”.

„Tezę trzecią stanowi natomiast twierdzenie o bezbronności środowisk Prawniczych. Mówi ona, że pozytywistyczny model kształcenia niemieckich prawników, z niezmiernym naciskiem na znaczenie ustawy, sprawił, iż byli oni niezdolni do stawienia oporu ustawom nieludzkim. Teza ta odnosi się zwłaszcza do skrajnych wersji pozytywizmu, np. pozytywizmu ustawowego. Literalnie nie jest ona składnikiem formuły, jednak pośrednio wkomponowuje się w jej treść, ponieważ na niej autor zbudował swoje wnioski. Świetnie scharakteryzuje jej brzmienie bardzo często cytowany fragment Ustawowego bezprawia i ponadustawowego prawa: „Pozytywizm swoim przekonaniem »ustawa jest ustawą« obezwładnił niemieckich prawników i uczynił ich bezbronnymi wobec ustaw o treści samowolnej i zbrodniczej. Pozytywizm wierzy, że ważność ustaw jest dowiedziona już tym, że posiadają one moc obowiązującą. Jednakże siłą uzasadnić można, być może, przymus, nigdy jednak powinność i obowiązywanie”. W podobnym tonie Radbruch wypowiada się w artykule Ustawa i prawo: „Nazywaliśmy się pozytywistami i pozytywizm utożsamiający ustawę z prawem jest współwinny udziału niemieckiej nauki prawa w tworzeniu stanu prawnego lat narodowego socjalizmu”

(…)

„Koncepcja ustawowego bezprawia i ponadustawowego prawa nie jest jedynie teorią zamkniętą w czasie. (…) Jej założenia dają w wyjątkowych sytuacjach możliwość eliminowania aktów prawnych, które ewidentnie zaprzeczają elementarnym zasadom sprawiedliwości. Delegalizacja przepisów nieludzkich może być dokonana na gruncie norm prawa krajowego, bez uciekania się do norm prawa międzynarodowego, często dostarczających olbrzymich problemów podczas ich stosowania.”

Teresa Garland

Powyższy artykuł jest moją osobistą propozycją

Poniżej nadesłany w dniu 16 V 2018r. komentarz na powyższy artykuł w sprawie Formuły Rad Brucha:

“Szanowna Pani, Pragnę zwrócić uwagę Pani, na niezwykłe znaczenie Formuły  Radbrucha . Otóż ma ona w sobie tak wielką moc prawną, że nokautuje sędziów zasłaniających się prawem, ustawami,  przepisami, o ile te prawa są niesprawiedliwe . Jednakże aby ta moc  sprawcza Formuły Radbrucha została wyzwolona, musi ona być  zastosowana przez broniące się nią osoby WE WŁAŚCIWYM CZASIE, do którego nasz adwersarz w sporze prawnym nie może być uprzedzony .
Sędzia wcześniej, czy później zasłoni się złamaniem przez nas złego prawa, w swoim KOŃCOWYM WYWODZIE zmierzającym do uzasadnienia niekorzystnego dla nas wyroku i to jest ten właściwy czas, na ostateczną obronę – nad prawem wyżej stoi sprawiedliwość ( oczywiście jak mamy pewność, że mamy ją za sobą ).” Krzysztof Kornatowicz

Polecam róneiż: “List otwarty do Sędziów Prokuratorów i Prawników! Czas na rachunek sumienia! Czas na powołanie Narodowego Instytutu Prawa Naturalnego!” https://akademiapolityczna.wordpress.com/2018/05/17/list-otwarty-do-sedziow-prokuratorow-i-prawnikow-czas-na-rachunek-sumienia-czas-na-powolanie-narodowego-instytutu-prawa-naturalnego/

Annunci

Rispondi

Effettua il login con uno di questi metodi per inviare il tuo commento:

Logo WordPress.com

Stai commentando usando il tuo account WordPress.com. Chiudi sessione /  Modifica )

Google+ photo

Stai commentando usando il tuo account Google+. Chiudi sessione /  Modifica )

Foto Twitter

Stai commentando usando il tuo account Twitter. Chiudi sessione /  Modifica )

Foto di Facebook

Stai commentando usando il tuo account Facebook. Chiudi sessione /  Modifica )

w

Connessione a %s...